> ผมรู้จัก..ผู้หญิงคนหนึ่ง..ด้วยความบังเอิญ
>
> แต่ผมบอกตัวเองว่า..เป็นเพราะ..พรหมลิขิต
>
> ผมพบเธอ..ที่ริมบึงขนาดใหญ่..หน้ามหาวิทยาลัย
>
> ขณะที่..ผมกำลังไปวิ่งออกกำลังกาย
>
>
>
> เธอกำลังง่วนอยู่กับผืนผ้าใบ .. และภาพอาทิตย์ลับขอบฟ้า
>
> ผมยาว..ที่ถูกรวบเป็นมวยด้านหลัง.. ถูกปักด้วยพู่กันอันโต.. แทนปิ่นปักผม
>
> เสื้อกล้ามสีขาว .. สร้อยข้อมือเต็มแขน
>
> กางเกงยีนส์สีซีด.. และรองเท้าผ้าใบโทรมๆ
>
> เธอคงดูเป็นผู้หญิงเรียนศิลปะ..เซอเซอ.. จนไม่น่าดู
>
> หากไม่เพราะ..ใบหน้าที่งดงาม.. ราวภาพวาดของจิตรกรเอกนั้น
>
>
>
> เธอเป็นผู้หญิงที่ไม่สวย ..หากไม่พิศมองอย่างดี
>
> แต่เธอก็ดูน่ารักมาก..ในสายตาผม
>
> ผมบอกตัวเองว่า..หากผมวิ่งวนกลับมาอีกรอบ.. แล้วเจอเธอ
>
> ผม..จะเข้าไปคุยด้วย
>
>
>
> วันนี้ ..จู่ๆ ก็มีผู้ชายคนหนึ่ง..เข้ามาคุยกับฉัน
>
> เขาเรียนวิศวะ .. ท่าทางเป็นหนุ่มเจ้าสำอางเชียว
>
> แต่ดูท่าทาง..จะเป็นที่รู้จักในคณะน่าดูนะ
>
> เพราะตอนที่ช่วยฉัน..หอบอุปกรณ์วาดรูป .. มาส่งที่รถ
>
> มีรุ่นน้อง..มาทักเยอะเชียว
>
>
>
> ยิ่งรู้จัก.. ผมยิ่งรู้สึกว่า..เธอน่ารักครับ
>
> เธอเป็นรุ่นน้องผม 1 ปี ..แต่ก็ไม่เคยเรียกผมว่า "พี่" ..ซักคำ
>
> เธอบอกว่า.. เรารู้จักกันในฐานะเพื่อน.. ไม่ใช่รุ่นพี่.. รุ่นน้อง
>
> เพราะเธอขี้เกียจนอบน้อม..ให้ผม .. อย่างที่รุ่นน้องในคณะเป็นกัน
>
> ก็แหม ..................เคยเป็นประธานเชียร์นี่ครับ ..รุ่นน้องก็ต้องเกรง..
> เป็นธรรมดา
>
>
>
> เธอเป็นผู้หญิง..ที่ใจดีมากครับ
>
> ทุกวันเสาร์..เธอจะไปสอนศิลปะ.. ให้เด็กกำพร้า
>
> และวันไหนที่ว่าง..ก็จะไปอ่านนิทานอัดเทป.. ให้เด็กๆ ตาบอดฟัง
>
>
>
> ตอนนี้..ผมมั่นใจแล้วครับว่า.. ผมชอบเธอมาก
>
> แถมภูมิใจมาก..ที่คนที่ผมชอบ.. เป็นคนดีมากด้วย
>
>
>
> เขาเป็นผู้ชาย..ที่ใช้ได้ทีเดียวแหละ
>
> อย่างน้อย..ก็รู้จักเทคแคร์ผู้หญิง ..
>
> มากกว่า..เพื่อนที่คณะของฉัน..เยอะทีเดียว
>
>
>
> แล้วก็เป็นคนมุ่งมั่นดี ..
>
> เขาตั้งใจเรียนมากเลยนะ .. ไม่เคยขาดเรียนเลย
>
> เล่นเอาฉันรู้สึกผิด ..ที่โดดเรียน..เป็นว่าเล่น
>
> แล้วก็เป็นคนขยันทำกิจกรรม.. ของมหาวิทยาลัย ..ซึ่งฉันไม่คิดจะทำ
>
> ต่างกันจริงแฮะ..ฉันกับเขา
>
>
>
> วันนี้..เธอชวนผม..ไปขับรถเล่นครับ
>
> เธอบอกว่า..อยากไปอุทยานแห่งชาติ.. ที่อยู่ไม่ไกลจากมหาลัยนัก
>
> แต่ก็เป็นร้อยกิโล..เลยนะครับ
>
> ผมมองมอเตอร์ไซต์เก่าๆ.. โทรมๆ.. ของผมแล้ว ..ก็ยากจะไปถึงครับ
>
> เธอทำหน้าขรึม..แล้วยื่นกุญแจรถของเธอ.. ให้ผม
>
> บ้านเธอรวยครับ ..เธอมีรถยนต์ส่วนตัวใช้
>
>
>
> ผมรู้สึกได้ทันทีว่า..เธอกำลังไม่สบายใจ
>
> รถไปได้เดี๋ยวเดียว..เธอก็ร้องไห้โฮเลยครับ
>
> ผมเลยรู้ว่า..เธอขี้แยไม่เบา
>
>
>
> เรื่องของเรื่อง..ที่เธอกลุ้มใจ..ก็คือ ..
>
> ที่บ้านเธอ..ไม่ยอมมาเยี่ยมเธอในวันนี้.. ตามที่นัดไว้ครับ
>
> เพราะน้องชาย..ไม่สบายนิดหน่อย
>
>
>
> ผมขำไม่ออก
>
> เพราะท่าทางเธอเสียใจ..กับเรื่องที่ผมเห็นว่า.. เป็นสิ่งเล็กน้อยนี้มาก
>
> จึงได้แต่เงียบ.. แล้วก็เล่าเรื่องของผม..ให้เธอฟังบ้าง
>
>
>
> ฉันไม่กล้าฟูมฟาย..เลยทีเดียว
>
> เมื่อเขาเล่าเรื่องครอบครัวของเขา.. ให้ฉันฟัง
>
>
>
> เขาเล่าให้ฟังว่า..
>
> พ่อกับแม่ของเขา..เลิกกัน
>
> และเขาก็ไม่เชิงว่า..มีใครเลี้ยง ..
>
> เพราะอยู่กับพ่อบ้าง ..อยู่กับแม่บ้าง .. อยู่กับญาติบ้าง
>
> และแต่ละที่..ก็ไม่ใช่ที่ของเขา
>
> เพราะทุกคน..ต่างมีครอบครัว..ของตัวเอง
>
> อยู่ที่ไหน..เขาก็เหมือนเป็นแค่ .. คนอาศัย
>
>
>
> ตอนนี้..เขาอาศัย..การได้ทุนการศึกษา ..
>
> และค่าใช้จ่าย ..................ที่พี่สาวส่งให้นิดหน่อย..ดำรงชีวิต
>
> เพื่อก้าวไปยังเส้นทาง..ที่สบายขึ้น
>
> ฉันทึ่งมาก..ที่เขาเข้มแข็ง ..และไม่ร้องไห้.. กับโชคชะตาของตนเอง
>
> ตั้งใจเรียน ..ไม่เกเร ..
>
> ฉันโชคดีกว่าเขา..เยอะมากทีเดียว ..
>
> สงสารเขาจังแฮะ
>
>
>
> เธอบอกผมว่า ..
>
> บางที..ถ้าผมเสียใจ ..ผมควรจะร้องไห้บ้าง
>
> เพราะถ้าไม่ร้องเสียบ้าง ..
>
> ความเสียใจต่างๆ.. จะถูกสะสมเป็น..ตะกอนในหัวใจ ..................ของผมเอง
>
> แล้วท้ายที่สุด ..หัวใจของผม.. จะกลายเป็น.."ก้อนหิน"
>
> แม้จะแข็งแกร่ง ..และผมจะไม่มีวันเสียใจอีก
>
> แต่มันจะทำให้..คนใกล้ตัวของผม.. บอบช้ำ..ยามโดนผมกระทบ
>
>
>
> ผมก็เลยบอกเธอว่า ..
>
> ผมเห็นเธอเป็น..ดอกไม้.. ของนายก้อนหิน
>
> ดอกไม้..ที่ช่วยมาเติมความอ่อนหวาน..
>
> ให้กับก้อนหิน..ที่ไม่ค่อยมีค่า.. ก้อนนี้
>
>
>
> สรุปแล้ว..วันนั้น.. เราก็ไปไหน..ไม่ได้ไกล
>
> เพราะทันที..ที่เห็นทุ่งนาเขียวขจีกว้างไกล ..
>
> เธอก็ขอให้ผม..หยุดรถ
>
> แล้วลงไปวิ่ง ..เหมือนไล่คว้าอะไรบางอย่าง
>
> เธอบอกว่า.. เธอกำลังวิ่งไล่จับ.." ความฝัน"
>
>
>
> วันนี้..เขารับปริญญา ..ฉันอาสาเป็นตากล้อง
>
> ครอบครัวเขา..มีแม่.. มาแค่คนเดียว
>
> แต่บ้านฉัน..มากันทั้งบ้านเลยแหละ
>
>
>
> พ่อแม่ ..และน้องชายฉัน..ชอบเขามาก
>
> ก็ดีแล้วล่ะ ..เพราะฉันอยากให้เขา..ได้รับความอบอุ่นในครอบครัว
>
> อย่างที่ฉัน..ได้รับมาเสมอบ้าง
>
> ฉันอยากให้เขา..มีความสุข
>
> เพราะความสุขของเขา..ก็เป็นความสุขของฉัน .. เหมือนกัน
>
>
>
> วันนี้..เราสนุกสนานกันใหญ่ ..
>
> เหล่าเด็ก..อย่างพวกเรา ..................
>
> พาคนสูงวัย 3 คน..ไปปล่อยแก่กัน..ในคาราโอเกะทั้งคืน
>
> ก็ไม่ได้จ่ายเองนี่ ..พ่อแม่มาทั้งที .. น ี่นา
>
> แม่ของเขา..เข้ากับแม่ของฉัน .. ได้ดีทีเดียว
>
>
>
> ผมได้ทุนจากมหาวิทยาลัย..ไปเรียนต่อที่ญี่ปุ่น
>
> เหงามากครับ..
>
> ทั้งที่ผมเคยชินกับความเหงา..มาตลอดชีวิต .. ก่อนที่จะพบเธอ
>
>
>
> ผมหลีกเลี่ยงความเหงา..
>
> โดยการตั้งใจเรียน .. เวลาว่าง..ก็ทำงานพิเศษ
>
> ผมเก็บเงินได้ก้อนโต..ทีเดียวครับ
>
> คิดว่า..พอเรียนจบกลับไป.. จะไปขอเธอหมั้นไว้ก่อน
>
>
>
> เธออีเมล์..มาเล่าให้ฟังว่า ..
>
> เธอได้งาน..ในบริษัทผลิตรายการโทรทัศน์.. แห่งหนึ่ง
>
> กำลัง..สนุกกับงาน
>
>
>
> อีกไม่กี่เดือน..เขาก็จะกลับมาแล้ว
>
> เห็นบอกว่า..เอาแต่เรียน ..................กับทำงาน ..จนไม่มีเวลาใช้เงิน ..
>
> แหม..คงรวยใหญ่
>
>
>
> ฉันเอง..ก็กำลังสนุกกับงานที่ทำ
>
> อาจเหงาบ้าง.. แต่อีกไม่กี่เดือน..คงหายเหงา
>
>
>
> พ่อเพิ่งซื้อคอนโดไว้ให้ .. กำลังตกแต่ง
>
> พ่อกับแม่..วางแผนไว้เสร็จสรรพว่า ..
>
> พอเขากลับมา..จะยัดเยียดลูกสาว .. ให้ทันที
>
> แล้วให้ย้ายไปอยู่คอนโดใหม่ซะ
>
>
>
> พ่อกับแม่..ให้เหตุผลว่า..
>
> อพาร์ทเม้นที่ฉันอยู่..มันไม่ค่อยปลอดภัย..
>
> สำหรับ..การอยู่คนเดียวนัก
>
>
>
> วันนี้..ผมได้รับจดหมาย..จากที่บ้านของเธอ
>
> เดาได้ว่า..เธอคงยังไม่รู้เรื่องแน่ๆ
>
>
>
> พ่อกับแม่ของเธอ..เขียนจดหมายมาบอกว่า..
>
> ให้ผม..กลับไปรับลูกสาว..ไปจากอกท่านด่วน
>
> พร้อมกับซื้อคอนโดไว้..เป็นค่าสินสอดให้แล้ว
>
> ถ้าผมจะเรียกร้องอะไรอีก..ก็ขอให้บอก
>
> ขอเพียงช่วยรับลูกสาวท่าน..ไปเลี้ยงดูแทนก็พอ
>
> พร้อมกับ..ส่งเอกสารโอนกรรมสิทธิ์คอนโดมาด้วย
>
>
>
> ที่บ้านของเธอ..น่ารักอย่างนี้เสมอครับ
>
> ทั้งๆ ที่..ผมเป็นคนอื่น ...
>
> แต่ท่านทั้งคู่ .. ก็เอ็นดูผมมากทีเดียว
>
> กลายเป็นว่า..เงินทองที่ผมสะสม.. เพื่อขอเธอแต่งงาน..ก็อดใช้ครับ
>
> เก็บไว้ให้ลูกแทน..แล้วกัน
>
>
>
> ตื่นเต้นครับ .. อีกไม่กี่วัน..ผมก็จะได้กลับไปหาเธอแล้ว
>
> ดอกไม้..ของผม
>
>
>
> พรุ่งนี้..เขาจะกลับมาแล้วล่ะ
>
> เดี๋ยวตอนเย็น.. ฉันจะออกไปหาซื้อข้าวของ..และอาหาร
>
> มาเตรียมไว้..ทำให้เขากิน .. พรุ่งนี้
>
>
>
> เขาต้องแปลกใจมากแน่ๆ.. ที่ฉันทำอาหารเป็นแล้ว ..หุหุ
>
> ใช้เวลาฝึกฝน..แรมปีเชียวนะ
>
> โอ๊ย .. ตื่นเต้นจังเลย..
>
> แล้วพรุ่งนี้..เจอกันนะ
>
> นายก้อนหิน..ของฉัน
>
>
>
> เราสมัครใจ..เป็นดอกไม้ ...................ที่อยู่ข้างก้อนหิน
>
> เพราะดอกไม้ดอกนี้ ..แสนบอบบาง
>
> เราจะมีก้อนหิน..คอยดูแล .................. ปกป้อง
>
>
> นายไม่ต้องห่วงหรอก
>
> นายไปเรียนแค่ 2 ปี.. เราอยู่คนเดียวได้ ..สบายมาก
>
>
> ถึง 2 ปีนี้ .. ดอกไม้..จะไม่มีก้อนหิน ..................คอยดูแล
>
> ดอกไม้..จะฮึด.. เอาความแข็งแกร่งทั้งหมด ..มาดูแลตัวเอง
>
> เพราะ..เมื่อก้อนหิน ..................กลับมา
>
> ดอกไม้..ก็ไม่ต้องมีความแข็งแกร่ง..ก็ได้
>
> ยังไง..ก็มีคนดูแลอยู่แล้ว
>
> *
>
>
> *
>
> แต่..ผมไม่ได้ขอหมั้นเธอ.. หรอกครับ
>
> ไม่มีงานแต่งงาน..เกิดขึ้นด้วย
>
> คอนโด..ก็ถูกขาย
>
> ผมย้ายไปอยู่ที่บ้านของเธอ ..กับพ่อแม่ ..และน้องชายของเธอ
>
> .......
>
> แต่... ไม่มีเธอ..หรอกครับ
>
> ......
>
> ......
>
> เธอถูกวัยรุ่นเมายา-กลุ่มหนึ่ง.. ขับรถชน
>
> ในวันที่..ไปซื้อข้าวของ.. เพื่อทำอาหารให้ผมครับ
>
> แค่เสี้ยววินาที..เท่านั้น
>
> ที่ผมจะกลับมาดูแลเธอ..ได้แล้วแท้ๆ
>
> แต่มันก็..สายเกินไป
>
>
> ไม่มีอีกแล้วครับ..
>
> ดอกไม้..ของนายก้อนหิน
>
> *
>
> *
>
> ใครที่ยังมี...คนสำคัญของหัวใจ... ข้างกายอยู่
>
> ดูแลเขาให้ดี.. ทุกวินาที.. นะครับ
>
>
> เพราะเพียงพริบตา..ที่ไม่ได้ดูแล
>
> เมื่อคุณ..ลืมตา..อีกครั้ง
>
> อาจไม่มีเขา..ให้ดูแลแล้ว..ก็ได้
นายเม้งเซ็งกะบ๊วย...
ชมรมวัยซ๋า
